Czym jest glista ludzka i jak dochodzi do zakażenia
Glista ludzka to nicień bytujący w jelicie cienkim człowieka. Dorosły osobnik osiąga 15–35 cm długości. Do zakażenia (glistnicy, ascariozy) dochodzi drogą pokarmową — przez połknięcie inwazyjnych jaj obecnych na nieumytych warzywach i owocach, na rękach po kontakcie ze skażoną glebą lub w niezdezynfekowanej wodzie.
Po połknięciu jaj larwy uwalniają się w jelicie, przenikają do krwiobiegu, wędrują przez wątrobę i płuca (faza wędrowna — może dawać kaszel i objawy oddechowe), a następnie wracają do jelita cienkiego, gdzie dojrzewają w postać dorosłą. Cały cykl trwa około 2–3 miesięcy. Glista to jeden z najczęstszych pasożytów człowieka w naszej szerokości geograficznej.
- Źródło zakażenia: skażona gleba (jaja są bardzo odporne — przeżywają miesiącami), nieumyte warzywa i owoce, woda nieoczyszczona.
- Grupy najczęstszego ryzyka: dzieci bawiące się w piaskownicach, osoby pracujące w ogrodzie bez rękawic, mieszkańcy obszarów z niskimi standardami sanitarnymi.
- Człowiek nie zaraża się bezpośrednio od innego człowieka — wymagana jest „przerwa środowiskowa" (jaja muszą dojrzeć w glebie).
- Jedna samica glisty potrafi produkować ~200 000 jaj dziennie, dlatego diagnostyka kału jest skuteczna.